WAFL: فازینگ صرفا باینری WebAssembly با اسنپ‌شات‌های سریع
Vulnerlab
2026-09-21
جدیدترین دانشنامه‌ها
جدیدترین آزمایشگاه
آخرین مسابقات
آخرین مقالات
یک آسیب پذیری امنیتی با شناسه CVE-2025-32463 در ابزار sudo شناسایی شده است که می‌تواند به یک کاربر لوکال با سطح دسترسی پایین اجازه دهد تا با سوءاستفاده از قابلیت chroot، سطح دسترسی خود را به root افزایش دهد. این آسیب پذیری ناشی از نحوه اجرای chroot در sudo است و به‌طور بالقوه می‌تواند منجر به حمله LPE[1] گردد. جزئیات فنی ابزار Sudo، یک برنامه خط‌فرمان دارای مجوزهای ویژه است
در این سند، آسیب‌پذیری Symbolic Link Following در سطح میزبان که در پیاده‌سازی هایپروایزر Oracle VirtualBox وجود دارد، مورد بررسی قرار می‌گیرد. سوءاستفاده از این آسیب‌پذیری به مهاجم امکان ارتقا دسترسی محلی (Local Privilege Escalation) را می‌دهد. در واقع مهاجم امکان ارتقا دسترسی خود را از یک کاربر عادی (Low-Privileged) به کاربر سطح بالا (SYSTEM) را خواهد داشت. باید این دقت را به عمل آورد که این آسیب‌پذیری Guest-To-Host Escape[1]
این سند به تحلیل عمیق یک آسیب پذیری حیاتی در ماژول mod_copy سرور پروتکل FTP معروف به ProFTPD می‌پردازد. این آسیب پذیری که از نوع اجرای کد از راه دور (Remote Code Execution) است، به مهاجمان امکان می‌دهد تا با دور زدن مکانیزم‌های اعتبارسنجی و محدودیت‌های دسترسی، به فایل‌های حساس سیستم عامل (مانند /etc/passwd و /etc/shadow) دسترسی یافته و یا حتی کدهای مخرب را در مسیرهای قابل دسترسی از وب
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
امنیت مرورگرهای وب (Web Browsers) به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادی زیرساخت دسترسی به اینترنت (Internet Access Infrastructure)، توجه قابل‌توجهی را به خود جلب کرده است. رویکردهای فعلی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های مرورگر (Browser Vulnerabilities) عمدتاً بر ممیزی کد (Code Auditing) و آزمون واحد مبتنی بر مؤلفه (Componentized Unit Testing) متکی هستند. فازینگ (Fuzzing) به‌عنوان یک تکنیک کارآمد (Efficient Technique) برای کشف آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Discovery) مطرح شده است. با این حال، به‌کارگیری
چکیده (Abstract) آسیب پذیری‌های امنیتی یکی از علل اصلی تهدیدات سایبری می‌باشند. پژوهشگران برای کشف و رفع این آسیب پذیری‌ها، روش‌های مختلفی را پیشنهاد داده‌اند که در این میان، فازینگ (Fuzzing) به عنوان یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها شناخته می‌شود. در سال‌های اخیر، راه حل‌های فازینگ، مانند AFL، پیشرفت‌های چشمگیری در کشف آسیب پذیری‌ها داشته‌اند. این مقاله به خلاصه‌ای از پیشرفت‌های اخیر می‌پردازد، تحلیل می‌کند که چگونه این پیشرفت‌ها فرآیند فازینگ
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
آسیب‌پذیری‌های امنیتی (Vulnerabilities) نقاط ضعفی در سیستم‌ها، نرم‌افزارها یا سخت‌افزارها هستند که می‌توانند توسط مهاجمان برای دسترسی غیرمجاز، اجرای کد مخرب یا اختلال در سرویس مورد سوءاستفاده قرار گیرند. به منظور استانداردسازی و ردیابی این آسیب‌پذیری‌ها، سیستم CVE (Common Vulnerabilities and Exposures) ایجاد شده است که به هر آسیب‌پذیری یک شناسه منحصربفرد مانند CVE-2023-1234 اختصاص می‌دهد. این سیستم که توسط MITRE مدیریت می‌شود، همراه با پایگاه داده ملی آسیب‌پذیری‌ها (NVD)
تحلیل سورس کد (Source Code Analysis) یکی از روش‌های اساسی در کشف آسیب‌پذیری‌های امنیتی نرم‌افزارها است. با گسترش حملات سایبری، بررسی کد منبع به‌صورت دستی و خودکار به یک ضرورت تبدیل شده است. این مقاله به بررسی روش‌های تحلیل سورس کد، ابزارهای رایج، و نقش آن در افزایش امنیت نرم‌افزارها می‌پردازد. با افزایش پیچیدگی نرم‌افزارها، احتمال وجود باگ‌های امنیتی نیز بیشتر شده است. بسیاری از حملات سایبری مانند تزریق SQL،
یک آسیب پذیری امنیتی با شناسه CVE-2025-32463 در ابزار sudo شناسایی شده است که می‌تواند به یک کاربر لوکال با سطح دسترسی پایین اجازه دهد تا با سوءاستفاده از قابلیت chroot، سطح دسترسی خود را به root افزایش دهد. این آسیب پذیری ناشی از نحوه اجرای chroot در sudo است و به‌طور بالقوه می‌تواند منجر به حمله LPE[1] گردد. جزئیات فنی ابزار Sudo، یک برنامه خط‌فرمان دارای مجوزهای ویژه است
در این سند، آسیب‌پذیری Symbolic Link Following در سطح میزبان که در پیاده‌سازی هایپروایزر Oracle VirtualBox وجود دارد، مورد بررسی قرار می‌گیرد. سوءاستفاده از این آسیب‌پذیری به مهاجم امکان ارتقا دسترسی محلی (Local Privilege Escalation) را می‌دهد. در واقع مهاجم امکان ارتقا دسترسی خود را از یک کاربر عادی (Low-Privileged) به کاربر سطح بالا (SYSTEM) را خواهد داشت. باید این دقت را به عمل آورد که این آسیب‌پذیری Guest-To-Host Escape[1]
این سند به تحلیل عمیق یک آسیب پذیری حیاتی در ماژول mod_copy سرور پروتکل FTP معروف به ProFTPD می‌پردازد. این آسیب پذیری که از نوع اجرای کد از راه دور (Remote Code Execution) است، به مهاجمان امکان می‌دهد تا با دور زدن مکانیزم‌های اعتبارسنجی و محدودیت‌های دسترسی، به فایل‌های حساس سیستم عامل (مانند /etc/passwd و /etc/shadow) دسترسی یافته و یا حتی کدهای مخرب را در مسیرهای قابل دسترسی از وب
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
امنیت مرورگرهای وب (Web Browsers) به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادی زیرساخت دسترسی به اینترنت (Internet Access Infrastructure)، توجه قابل‌توجهی را به خود جلب کرده است. رویکردهای فعلی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های مرورگر (Browser Vulnerabilities) عمدتاً بر ممیزی کد (Code Auditing) و آزمون واحد مبتنی بر مؤلفه (Componentized Unit Testing) متکی هستند. فازینگ (Fuzzing) به‌عنوان یک تکنیک کارآمد (Efficient Technique) برای کشف آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Discovery) مطرح شده است. با این حال، به‌کارگیری
چکیده (Abstract) آسیب پذیری‌های امنیتی یکی از علل اصلی تهدیدات سایبری می‌باشند. پژوهشگران برای کشف و رفع این آسیب پذیری‌ها، روش‌های مختلفی را پیشنهاد داده‌اند که در این میان، فازینگ (Fuzzing) به عنوان یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها شناخته می‌شود. در سال‌های اخیر، راه حل‌های فازینگ، مانند AFL، پیشرفت‌های چشمگیری در کشف آسیب پذیری‌ها داشته‌اند. این مقاله به خلاصه‌ای از پیشرفت‌های اخیر می‌پردازد، تحلیل می‌کند که چگونه این پیشرفت‌ها فرآیند فازینگ
هدف از تحلیل آسیب‌پذیری شناسایی، ارزیابی و اولویت‌بندی نقاط ضعف در سامانه‌ها، نرم‌افزارها و زیرساخت‌های فناوری است تا پیش از آن‌که مهاجمان بتوانند از آن‌ها سوءاستفاده کنند، اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی انجام شود. این فرایند کمک می‌کند میزان ریسک واقعی هر آسیب‌پذیری سنجیده شده و سازمان‌ها بتوانند منابع محدود خود را به وصله‌ها و کنترل‌هایی اختصاص دهند که بیشترین تأثیر را بر کاهش تهدیدات دارند. در نتیجه، تحلیل آسیب‌پذیری نه
آسیب‌پذیری‌های امنیتی (Vulnerabilities) نقاط ضعفی در سیستم‌ها، نرم‌افزارها یا سخت‌افزارها هستند که می‌توانند توسط مهاجمان برای دسترسی غیرمجاز، اجرای کد مخرب یا اختلال در سرویس مورد سوءاستفاده قرار گیرند. به منظور استانداردسازی و ردیابی این آسیب‌پذیری‌ها، سیستم CVE (Common Vulnerabilities and Exposures) ایجاد شده است که به هر آسیب‌پذیری یک شناسه منحصربفرد مانند CVE-2023-1234 اختصاص می‌دهد. این سیستم که توسط MITRE مدیریت می‌شود، همراه با پایگاه داده ملی آسیب‌پذیری‌ها (NVD)
تحلیل سورس کد (Source Code Analysis) یکی از روش‌های اساسی در کشف آسیب‌پذیری‌های امنیتی نرم‌افزارها است. با گسترش حملات سایبری، بررسی کد منبع به‌صورت دستی و خودکار به یک ضرورت تبدیل شده است. این مقاله به بررسی روش‌های تحلیل سورس کد، ابزارهای رایج، و نقش آن در افزایش امنیت نرم‌افزارها می‌پردازد. با افزایش پیچیدگی نرم‌افزارها، احتمال وجود باگ‌های امنیتی نیز بیشتر شده است. بسیاری از حملات سایبری مانند تزریق SQL،
