فازینگ (fuzzing) روشی مؤثر برای کشف آسیبپذیریهاست، اما در مواجهه با اهداف پیچیدهای مانند کامپایلرها، مفسرها و موتورهای پایگاه داده با چالش مواجه میشود؛ چراکه این سیستمها ورودیهای متنی را میپذیرند که باید قیود نحوی و معنایی پیچیدهای را رعایت کنند. با وجود آنکه مدلهای زبانی (LMها یا Language Models) بهدلیل دانش نهفتهی گسترده و توانایی بالقوه در استدلال، توجه زیادی را برای این وظیفه جلب کردهاند، کاربرد عملی آنها