تحلیل آسیب پذیری CVE-2024-21338
Vulnerlab
2026-02-25
آسیب پذیری‌های تحلیل شده
جدیدترین آزمایشگاه
آخرین مسابقات
آخرین مقالات
آسیب پذیری‌های امنیتی در دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT یا Internet-of-Things)، پلتفرم‌های موبایل و سیستم‌های خودران (autonomous systems) همچنان بحرانی باقی مانده‌اند. فازرهای سنتی مبتنی بر جهش (mutation-based fuzzers) با وجود اینکه مسیرهای کد را به‌طور مؤثر کاوش می‌کنند عموماً تغییرات را در سطح بایت یا بیت انجام می‌دهند و از منطق معنایی غافل‌اند. ابزارهای مبتنی بر پوشش کد (Coverage-guided tools) مانند ++AFL برای اعمال محدودیت‌های ساختاری سطحی، به فرهنگ لغت‌ها (dictionaries)،
۱. مقدمه‌ای بر فازینگ (An Introduction to Fuzzing) فازینگ (Fuzzing) یکی از مؤثرترین روش‌های خودکار برای شناسایی باگ‌ها (Bug) و آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری است که با تولید و ارسال ورودی‌های تصادفی، نیمه‌تصادفی یا ساخت‌یافته، رفتار برنامه را در شرایط غیرعادی مورد بررسی قرار می‌دهد. هدف اصلی این تکنیک، وادار کردن نرم‌افزار به پردازش داده‌های غیرمنتظره و تحلیل واکنش آن در برابر این ورودی‌ها است تا خطاهایی مانند کرش (Crash)، نشت حافظه
چکیده – نرم‌افزارهای مدرن اغلب ورودی‌هایی با دستور زبان‌های (grammars) بسیار پیچیده را می‌پذیرند. برای انجام فازینگ جعبه خاکستری (greybox fuzzing) و کشف باگ‌های امنیتی (security bugs) در چنین نرم‌افزارهایی، تولید ورودی‌هایی که با دستور زبان ورودی نرم‌افزار مطابقت داشته باشند، ضروری است. با این حال، این یک کار چالش‌برانگیز شناخته شده است زیرا نیاز به درک عمیقی از گرامر دارد که اغلب در دسترس نیست و استنباط آن دشوار
امنیت مرورگرهای وب (Web Browsers) به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادی زیرساخت دسترسی به اینترنت (Internet Access Infrastructure)، توجه قابل‌توجهی را به خود جلب کرده است. رویکردهای فعلی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های مرورگر (Browser Vulnerabilities) عمدتاً بر ممیزی کد (Code Auditing) و آزمون واحد مبتنی بر مؤلفه (Componentized Unit Testing) متکی هستند. فازینگ (Fuzzing) به‌عنوان یک تکنیک کارآمد (Efficient Technique) برای کشف آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Discovery) مطرح شده است. با این حال، به‌کارگیری
چکیده (Abstract) آسیب پذیری‌های امنیتی یکی از علل اصلی تهدیدات سایبری می‌باشند. پژوهشگران برای کشف و رفع این آسیب پذیری‌ها، روش‌های مختلفی را پیشنهاد داده‌اند که در این میان، فازینگ (Fuzzing) به عنوان یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها شناخته می‌شود. در سال‌های اخیر، راه حل‌های فازینگ، مانند AFL، پیشرفت‌های چشمگیری در کشف آسیب پذیری‌ها داشته‌اند. این مقاله به خلاصه‌ای از پیشرفت‌های اخیر می‌پردازد، تحلیل می‌کند که چگونه این پیشرفت‌ها فرآیند فازینگ
آسیب پذیری‌های امنیتی در دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT یا Internet-of-Things)، پلتفرم‌های موبایل و سیستم‌های خودران (autonomous systems) همچنان بحرانی باقی مانده‌اند. فازرهای سنتی مبتنی بر جهش (mutation-based fuzzers) با وجود اینکه مسیرهای کد را به‌طور مؤثر کاوش می‌کنند عموماً تغییرات را در سطح بایت یا بیت انجام می‌دهند و از منطق معنایی غافل‌اند. ابزارهای مبتنی بر پوشش کد (Coverage-guided tools) مانند ++AFL برای اعمال محدودیت‌های ساختاری سطحی، به فرهنگ لغت‌ها (dictionaries)،
۱. مقدمه‌ای بر فازینگ (An Introduction to Fuzzing) فازینگ (Fuzzing) یکی از مؤثرترین روش‌های خودکار برای شناسایی باگ‌ها (Bug) و آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری است که با تولید و ارسال ورودی‌های تصادفی، نیمه‌تصادفی یا ساخت‌یافته، رفتار برنامه را در شرایط غیرعادی مورد بررسی قرار می‌دهد. هدف اصلی این تکنیک، وادار کردن نرم‌افزار به پردازش داده‌های غیرمنتظره و تحلیل واکنش آن در برابر این ورودی‌ها است تا خطاهایی مانند کرش (Crash)، نشت حافظه
چکیده – نرم‌افزارهای مدرن اغلب ورودی‌هایی با دستور زبان‌های (grammars) بسیار پیچیده را می‌پذیرند. برای انجام فازینگ جعبه خاکستری (greybox fuzzing) و کشف باگ‌های امنیتی (security bugs) در چنین نرم‌افزارهایی، تولید ورودی‌هایی که با دستور زبان ورودی نرم‌افزار مطابقت داشته باشند، ضروری است. با این حال، این یک کار چالش‌برانگیز شناخته شده است زیرا نیاز به درک عمیقی از گرامر دارد که اغلب در دسترس نیست و استنباط آن دشوار
امنیت مرورگرهای وب (Web Browsers) به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادی زیرساخت دسترسی به اینترنت (Internet Access Infrastructure)، توجه قابل‌توجهی را به خود جلب کرده است. رویکردهای فعلی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های مرورگر (Browser Vulnerabilities) عمدتاً بر ممیزی کد (Code Auditing) و آزمون واحد مبتنی بر مؤلفه (Componentized Unit Testing) متکی هستند. فازینگ (Fuzzing) به‌عنوان یک تکنیک کارآمد (Efficient Technique) برای کشف آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Discovery) مطرح شده است. با این حال، به‌کارگیری
چکیده (Abstract) آسیب پذیری‌های امنیتی یکی از علل اصلی تهدیدات سایبری می‌باشند. پژوهشگران برای کشف و رفع این آسیب پذیری‌ها، روش‌های مختلفی را پیشنهاد داده‌اند که در این میان، فازینگ (Fuzzing) به عنوان یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها شناخته می‌شود. در سال‌های اخیر، راه حل‌های فازینگ، مانند AFL، پیشرفت‌های چشمگیری در کشف آسیب پذیری‌ها داشته‌اند. این مقاله به خلاصه‌ای از پیشرفت‌های اخیر می‌پردازد، تحلیل می‌کند که چگونه این پیشرفت‌ها فرآیند فازینگ
