۱. مقدمهای بر فازینگ (An Introduction to Fuzzing) فازینگ (Fuzzing) یکی از مؤثرترین روشهای خودکار برای شناسایی باگها (Bug) و آسیبپذیریهای نرمافزاری است که با تولید و ارسال ورودیهای تصادفی، نیمهتصادفی یا ساختیافته، رفتار برنامه را در شرایط غیرعادی مورد بررسی قرار میدهد. هدف اصلی این تکنیک، وادار کردن نرمافزار به پردازش دادههای غیرمنتظره و تحلیل واکنش آن در برابر این ورودیها است تا خطاهایی مانند کرش (Crash)، نشت حافظه